در شب سرد و سيه در خلوت تنهايي ام

                      هان كجاشد مظهر شادابي و شيدايي ام

مهربانم!!اين زمان دنيا دردم از فراق

                   روز گاري من سرا پا شوربودم .مادرم!

پر نشاط و عاشق و مسرور بودم.مادرم!!

                 من شدم بازيچه دست زمين و آسمان

يا نمي دانم اسير دست تقدير نهان

               صحبت از مهر و وفاي آدميت باز هست

عشق و ايثار و گذشت و معنويت بازهست

               ياد باد آن گرمي و شيريني لالايي ات

ياد باد مهر و صفا و قصه شيدايي ات مادر

  سارا بد جوري دلتنگت شده مادرمهربانم

مادر

ااي مهربان ترين فرشته كاش بودي

 مرا در آغوش مي گرفتي

.من به دستان گرم تو محتاجم

.بدون حضور تو اي مادر

 درياي مواج پا بسته مردابم.

در يك شب به ياد ماندني

كه به جاي باران ستاره

بر زمين مي بارد به خوابم بيا!

كاش اتاق كوچكم پر از عطر خوش تو شود.

مادر دوستت دارم .................

تو گوهري كه كف طفلي فتاده اي

من ساده لوح كودك گوهر نديده ام

گاهي به سنگ جهل گهررا شكسته ام_

گاهي بدست خشم به خاكش كشيده ام

     مادر منو ببخش

بد از خدا خداي دل و جان من تويي

تو ان فرشته اي كه زمهرت سرشته اند

بس شامها ي تلخ كه من سوختم زتب_

تو در كنار بستر من دست بر دعا_

برديدگان مات من ديده دوختي

تا كاروان رنج مرا همرهي كني_

با چشم خوابسوز      چون شمع دير پاي

هر شب گريستي     تا صبح سوختي

ولي افسوس

انكس كه هست از غم من با خبر "خداست"

اگه نبودم از غم بي مادري "ولي_

مرگت پيام داد كه :بي مادري بلاست.........

مادر بی تو تنها وغریبم
اتاق خالیم بی توچه سرد
مادر، مادر خوب و قشنگم
بدون تو دل من پر درد
فضای خونه بی بویه تو هیچه
صدای تو هنوز اینجا می پیچه
مادر مادر
هنوزم تو دلم تموم قصه هات جوونه
خاله سوسکه دیگه، شعرآشتی مثل قدیما نمی خونه
مادر،مادر، شبا با صدای لالایی های تو خوابیدم
لالایی مادرم حالا نوبت توست،تو بخواب امیدم
مادر، مادر
مادر، مادر